Ciekawostki,Historia,Kultura,Wiadomości 4 kwietnia 2013, 16:36

Szekspir bezwzględnym lichwiarzem?

Lichwiarz i poborca podatkowy – nie tak zwykliśmy myśleć o Williamie Szekspirze. A według grupy akademickich naukowców powinniśmy zacząć go postrzegać przez ten właśnie pryzmat. Naukowcy twierdzą, że Bard z Avonu był bezwzględnym biznesmenem, który wzbogacił się na sprzedaży ziarna w trakcie fali głodu.

William Shakespeare autorstwa Francis Egertona

William Shakespeare autorstwa Francis Egertona

Jak czytamy na cnbc.com, naukowcy z Uniwersytetu w Aberystwyth w Walii twierdzą, że nie możemy w pełni zrozumieć Szekspira i jego twórczości chyba, że weźmiemy pod uwagę jego, często pomijane, sprawy biznesowe.

Jayne Archer, wykładowca literatury średniowiecznej i renesansowej w Aberystwyth powiedziała, że takie spojrzenie nie jest produktem ignorancji krytyków i badaczy, którzy tłumaczą geniusz twórczy Szekspira przez snobizm. Archer i jej koledzy, Howard Thomas i Richard Marggraf Turley, przeszukiwali archiwa, aby odkryć szczegóły dotyczące równoległego życia dramaturga jako kupca ziarna i właściciela nieruchomości w Stratford-upon-Avon, którego praktyki z czasami zaprowadziły go do konfliktu z prawem.

Dom rodzinny Szekspira w Stratford. Fot. Akajune/Wikimedia

Dom rodzinny Szekspira w Stratford. Fot. Akajune/Wikimedia

– Przez 15 lat Szekspir kupował i przechowywał zboże, słód i jęczmień, by później odsprzedać po zawyżonych cenach swoim sąsiadom i lokalnym kupcom – napisała grupa naukowców, dodając, że Shakespeare ścigał tych, którzy nie płacili w całości za kupione ziarno, aby realizować swoje własne zobowiązania kredytowe.

Szekspir był ścigany za uchylanie się od opodatkowania, a w 1598 roku został oskarżony o przetrzymywanie ziarna podczas niedoborów jedzenia. Arkusz oskarżenia przeciwko niemu nie był całkowicie nieznany, choć może on zaskoczyć niektórych miłośników literatury. Autorzy badań twierdzą, że współcześni czytelnicy i uczeni muszą wziąć pod uwagę trudne realia, w których żył pisarz i z którymi jemu współcześni borykali się na co dzień.

Szekspir żył i pisał w późnym XVI i na początku XVII wieku podczas okresu znanego jako „mała epoka lodowcowa„. Było wtedy niezwykle zimno i ulewnie, co przyczyniło się do niskich zbiorów i niedoborów żywności.

Detal z pomnika Szekspira w Londynie. Fot. Lonpicman/Wikimedia

Detal z pomnika Szekspira w Londynie. Fot. Lonpicman/Wikimedia

– Dla większości pisarzy przez większość historii, głód był poważnym problemem i to było twórczo energetyzujące jak inne życie – mówi Archer. – Wiedza o ówczesnej braku możliwości zapewniania żywności może rzucić nowe światło na sztuki Szekspira, w tym Koriolan jest określana w starożytnym Rzymie jako przeżarta głodem – dodaje naukowiec.

Opisywanie protestów przeciwko braku żywności mogło być inspirowane 1607 rokiem, kiedy w Midlands, gdzie mieszkał Szekspir, powstali chłopi nie godząc się na głód. Archer wspomina, że głód panował także w Królu Learze, w którym starzejący się monarcha niesprawiedliwie dzieli swoja ziemię wśród jego trzech córek wywołując wojnę.

Jeśli podoba Ci się ten artykuł i chcesz odwiedzać nas częściej, udostępnij go na Facebooku, skomentuj oraz polub nasz portal, by otrzymywać więcej treści, które mogą Cię zainteresować: